Wczytuję dane…
MusicBrainz i Wikipedia — czasem chwilę to trwa.
Premiery płytowe co piątek
Co tydzień świeża lista, ułożona pod Twoje gatunki.
Płyta tygodnia · Black metal
Esoctrilihum
kosmiczny black metal (Francja) — solowy projekt Asthâghula (wszystkie instrumenty i wokal), założony w 2016; według Metal Storm ponad 16 albumów od debiutu w 2017, ostatnio trzy wydawnictwa w 2025. 9 utworów, pierwszy singiel „Shaog, Imperium Byzaaryx Nocruv Az Inculus Ezialh”, okładka Roberto Diaz. Heavy Music HQ nazywa to black/death, Metal Storm i wytwórnia traktują zespół jako black.
old school death metal z thrashowym zadziorem (Szwecja, Sztokholm) — debiutancki album zespołu założonego ok. 2019 przez perkusistę S.N. i gitarzystę K.L.; 8 utworów, ok. 34 minuty, singiel „Necromantical Holocaust”, wydanie na CD, LP i kasecie. Źródła podają sprzeczne daty: wytwórnia, Metalglory i Last Rites 09.10, Musika 02.10.
RecenzjeLast Rites (23.09) bez oceny — jedna z najbardziej bezczelnych, rozrywających i wściekłych płyt nagranych w ostatnim czasie
.
eksperymentalny thrash-death z awangardą (USA, Poughkeepsie) — drugi album po debiucie; 5 utworów, ok. 40 minut, od „True Non-Existence” po „Temporal Euthanasia”. James Oskarbski (gitara, wokal), Cullen Gallagher (bas), Jason Bursese (perkusja); miks Kevin Bernsten, mastering James Plotkin, okładka Jari Anttonen. Metal Storm mówi o pięcioosobowym składzie, Bandcamp wymienia trzech muzyków.
blackened death metal (Australia) — kolejny album australijskiego tria w Back on Black; No Clean Singing opublikowało recenzję 08.10 ze zdaniem, że płyta „wychodzi jutro”. Składu, liczby utworów ani studia źródło nie podaje.
RecenzjeNo Clean Singing (08.10) bez oceny.
epic doom / heavy metal (USA / Finlandia) — trzeci album, 8 utworów, singiel „Water Wars”. Nagrywane na dwóch kontynentach: bas, gitary i wokal Valtteri Kallio w Soundwell Studio w Espoo, perkusja i gitary Vincent Ippolito w Swift Road Studios w Chicago, miks i mastering Roland Rodas (Cavern of Echoes); okładka Iana Millera, solo Bootleg Henkki w „Noitien Loitsu”.
prog rock / art rock (Wielka Brytania) — szesnasty album i debiut w InsideOut, następca It Leads to This (2024). Skład Bruce Soord, Jon Sykes, Steve Kitch i Gavin Harrison (w zespole od dekady); celowo odchudzone aranże — mniej warstw gitar i harmonii, myślenie kategoriami sceny. Okładka z pracą zmarłego Michaela Schoenholtza, bonus „Daylight” w wersji deluxe.
jazz współczesny / duży skład (Polska–Europa Północna) — debiut 16-osobowego międzynarodowego zespołu Modulaire, 8 utworów łączących jazz, improwizację, muzykę współczesną i filmową narrację. Trębacz i kompozytor Emil Miszk, laureat Fryderyka, czerpie z myślenia Franka Zappy o formie; płyta ukazuje się w wytwórni, którą współzałożył.
crust / d-beat punk (Szwecja) — 12. album po ponad 30 latach działania (pierwsze trzy płyty ukazały się pod nazwą Wolfpack); do składu wrócił perkusista David „Dadde” Stark. Po raz pierwszy od dekady zespół nie produkuje się sam: nagrania w Necromorbus Studio (dawny kościół baptystyczny) z Lawrence’em Mackrorym, 12 utworów, m.in. „When Dogs Cry” i „Cold War Bootlicker”.
folk metal z hardcore'em i awangardą (Kanada) — debiutancki album; Angry Metal Guy stawia go wyżej niż cokolwiek innego w tym tygodniu i mówi o płycie, na której zespół może zawiesić hełm. Składu i studia źródło nie podaje.
RecenzjeAngry Metal Guy 4.5/5 — debiut, na którym Netherwilds mogą zawiesić hełm
.
klubowa elektronika / techno (Wielka Brytania) — 10 utworów, kontynuacja HUMANiSE (Mute, 10.10.2025) przeniesiona na parkiet i inspirowana całonocnymi setami DJ-skimi. Goście: Echonomist, Skybreak, Cantoalegre (dziecięcy chór z Medellín), Pat Alvarez, ILA, James Messiah i Kaiden Ford.
awangardowa elektronika / neoklasyka (Hiszpania, Katalonia) — 15 utworów, piąty album artystki po Nekkuja; konstrukcja oparta na schemacie podróży bohatera, nagrania gamelanu na Bali i po raz pierwszy orkiestrowe instrumenty dęte blaszane. Wokal i bas pojawiają się dopiero po ok. dziesięciu minutach; singiel „Jaque”.
old school death metal z thrashowym zadziorem (Szwecja, Sztokholm) — debiutancki album zespołu założonego ok. 2019 przez perkusistę S.N. i gitarzystę K.L.; 8 utworów, ok. 34 minuty, singiel „Necromantical Holocaust”, wydanie na CD, LP i kasecie. Źródła podają sprzeczne daty: wytwórnia, Metalglory i Last Rites 09.10, Musika 02.10.
RecenzjeLast Rites (23.09) bez oceny — jedna z najbardziej bezczelnych, rozrywających i wściekłych płyt nagranych w ostatnim czasie
.
eksperymentalny thrash-death z awangardą (USA, Poughkeepsie) — drugi album po debiucie; 5 utworów, ok. 40 minut, od „True Non-Existence” po „Temporal Euthanasia”. James Oskarbski (gitara, wokal), Cullen Gallagher (bas), Jason Bursese (perkusja); miks Kevin Bernsten, mastering James Plotkin, okładka Jari Anttonen. Metal Storm mówi o pięcioosobowym składzie, Bandcamp wymienia trzech muzyków.
old school death metal, floridzko-sztokholmski (projekt międzynarodowy) — trzeci album po Those of the Morbid (2025); 9 utworów, w składzie Marc Grewe (wokal, ex-Morgoth), Rogga Johansson (gitara, Paganizer, Ribspreader) i Jon Rudin (perkusja). Single „Seelenjäger” i „Dead Soul Consortium”; kraju ani studia źródła nie podają.
blackened death metal (Australia) — kolejny album australijskiego tria w Back on Black; No Clean Singing opublikowało recenzję 08.10 ze zdaniem, że płyta „wychodzi jutro”. Składu, liczby utworów ani studia źródło nie podaje.
RecenzjeNo Clean Singing (08.10) bez oceny.
thrash/death metal (Dania, Aarhus) — nowy album duńskich weteranów w Scarlet Records, recenzowany w piątkowym zestawieniu Heavy Music HQ. Liczby utworów i studia źródło nie podaje.
RecenzjeHeavy Music HQ 3.5/5 — Guillotine dowozi solidną dawkę thrash/death metalu
.
kosmiczny black metal (Francja) — solowy projekt Asthâghula (wszystkie instrumenty i wokal), założony w 2016; według Metal Storm ponad 16 albumów od debiutu w 2017, ostatnio trzy wydawnictwa w 2025. 9 utworów, pierwszy singiel „Shaog, Imperium Byzaaryx Nocruv Az Inculus Ezialh”, okładka Roberto Diaz. Heavy Music HQ nazywa to black/death, Metal Storm i wytwórnia traktują zespół jako black.
surowy black metal (Austria/Quebec) — trio, kolejny album po Pessimismes (2025); 7 utworów, single „Verrottet” i „Les Nuits Jaunes”. Zespół opisuje płytę jako dalszą eksplorację ludzkiego cierpienia i ucisku; składu i studia źródła nie podają.
raw black metal (Francja) — premiera w czwartek 08.10 w Antiq, wytwórni specjalizującej się w francuskim blacku; singiel „Arrivée de l'Ambulance” ukazał się w dniu premiery. Składu i liczby utworów źródła nie podają.
black/death metal (Polska, Gdańsk) — siódmy album weteranów założonych w 1996 przez Baala i Lesa (obaj ex-Behemoth, Les także Damnation); 7 utworów, wśród singli „Blakk Metal” z gościnnym wokalem Nergala i „Axis of Decay”. Wytwórnia ogłosiła płytę w kwietniu bez konkretnej daty, premierę 09.10 podaje kalendarz AOTY.
gotycki black/doom (Włochy) — powrót włoskiej formacji po ponownym podpisaniu kontraktu z My Kingdom Music; z obecnego składu źródło wymienia tylko wokalistę Joe. Liczby utworów i studia nie podaje.
jazz współczesny / duży skład (Polska–Europa Północna) — debiut 16-osobowego międzynarodowego zespołu Modulaire, 8 utworów łączących jazz, improwizację, muzykę współczesną i filmową narrację. Trębacz i kompozytor Emil Miszk, laureat Fryderyka, czerpie z myślenia Franka Zappy o formie; płyta ukazuje się w wytwórni, którą współzałożył.
jazz współczesny / americana (Dania) — trzeci album sekstetu duńskiego perkusisty i kompozytora; siedem utworów zarejestrowanych w trzech sesjach w The Village, Medley Studios i Jazzhus Montmartre w Kopenhadze w drugiej połowie 2025. Obok nowoczesnego jazzu: americana, rock i wolna improwizacja, w tym pedal steel (Tækker).
nordic jazz / post-rock / ambient (Wielka Brytania, Sheffield) — trio perkusistki: Heneghan (perkusja, elektronika, sample, gitara), Ben Gaunt (fortepian, Rhodes, organy) i Charlotte Keeffe (trąbka, skrzydłówka); 8 utworów łączących improwizację, minimalizm i ambientową elektronikę.
jazz / soul z elektroniką (USA, Chicago) — nowy album projektu trębacza i producenta Willa Millera; premierę 09.10 podaje kalendarz AOTY, wytwórni ani gości źródła nie potwierdzają.
jazz, saksofon (USA, Nashville) — nowa płyta saksofonisty we własnej wytwórni Jazz Music City; data 09.10 z kalendarza All About Jazz. Składu źródło nie podaje.
epic doom / heavy metal (USA / Finlandia) — trzeci album, 8 utworów, singiel „Water Wars”. Nagrywane na dwóch kontynentach: bas, gitary i wokal Valtteri Kallio w Soundwell Studio w Espoo, perkusja i gitary Vincent Ippolito w Swift Road Studios w Chicago, miks i mastering Roland Rodas (Cavern of Echoes); okładka Iana Millera, solo Bootleg Henkki w „Noitien Loitsu”.
post-metal / elektronika / eksperyment (Włochy, Mediolan) — drugi album, tytuł z greckiego „sen, wizja”; każda kompozycja wywodzi się ze snu, utwory płyną jako jedna nieprzerwana podróż, a głos traktowany jest jak faktura dźwiękowa, nie narracja. Perkusja Carlo Garof, oprawa wizualna Kurokawa Toru i Andrea Baldelli.
folk metal z hardcore'em i awangardą (Kanada) — debiutancki album; Angry Metal Guy stawia go wyżej niż cokolwiek innego w tym tygodniu i mówi o płycie, na której zespół może zawiesić hełm. Składu i studia źródło nie podaje.
RecenzjeAngry Metal Guy 4.5/5 — debiut, na którym Netherwilds mogą zawiesić hełm
.
hard rock / blues rock (Szwecja, Göteborg) — kolejna płyta Szwedów w Nuclear Blast; Heavy Music HQ słyszy w niej powrót surowej energii przełomowego Hisingen Blues (2011). Liczby utworów i studia źródło nie podaje.
RecenzjeHeavy Music HQ 3.5/5 — Fever faktycznie odzyskuje surową energię przełomowego Hisingen Blues
.
heavy metal z doomową mentalnością (kraj nieustalony) — debiut w Cruz Del Sur Music. Daty są rozbieżne: kalendarz AOTY i piątkowe recenzje Heavy Music HQ wskazują 09.10, zestawienie The Razor's Edge — 16.10.
RecenzjeHeavy Music HQ 3.5/5 — ich heavy metal jest podparty doomową mentalnością
.
prog rock / art rock (Wielka Brytania) — szesnasty album i debiut w InsideOut, następca It Leads to This (2024). Skład Bruce Soord, Jon Sykes, Steve Kitch i Gavin Harrison (w zespole od dekady); celowo odchudzone aranże — mniej warstw gitar i harmonii, myślenie kategoriami sceny. Okładka z pracą zmarłego Michaela Schoenholtza, bonus „Daylight” w wersji deluxe.
oriental / symfoniczny prog metal (Izrael) — powrót po 18 latach od debiutu Slaves for Life (2008), 10 utworów, ciąg dalszy biblijnej trylogii Exodus (od wyjścia z Egiptu do Synaju). Twórca Erez Yohanan (perkusja, programming, produkcja), wokale Lukky Sparxx i Jessica Mercy, orientalne skrzypce, oud i narracja; pre-order wskazuje 8.10, Razor’s Edge umieszcza płytę w zestawieniu na 9.10.
instrumentalny post-rock / post-metal (Hiszpania, Madryt) — siódmy album madryckiego kwartetu, zgodnie z tytułem; premierę 09.10 podaje kalendarz AOTY, wytwórni ani liczby utworów źródła nie potwierdzają.
progresywny power metal (Słowacja) — kolejna płyta zespołu basisty Ronniego Königa w Fireflash Records; Heavy Music HQ chwali wykonanie, chwytliwe refreny i gitary.
RecenzjeHeavy Music HQ 3.5/5 — Beyond Spacetime jest dowiezione fachowo: pamiętne refreny, nośny wokal, mocne gitary
.
eksperymentalny rock / psychodelia (Wielka Brytania, Salford) — druga część cyklu Chronicles of Gnowt kolektywu z Salford; premierę 09.10 podaje kalendarz AOTY, składu i wytwórni źródła nie podają.
Premiera 2026 — z MusicBrainz.
Premiera 2026 — z MusicBrainz.
Premiera 2026-10-09 — z MusicBrainz.
klubowa elektronika / techno (Wielka Brytania) — 10 utworów, kontynuacja HUMANiSE (Mute, 10.10.2025) przeniesiona na parkiet i inspirowana całonocnymi setami DJ-skimi. Goście: Echonomist, Skybreak, Cantoalegre (dziecięcy chór z Medellín), Pat Alvarez, ILA, James Messiah i Kaiden Ford.
klasyka, recital fortepianowy (UK) — 68 minut muzyki dwunastu kompozytorek z 250 lat historii fortepianu, m.in. Marianne Martínez, Marianna von Auenbrugger, Montgeroult, Szymanowska, Fanny Mendelssohn, Clara Schumann, Teresa Carreño, Amy Beach, Chaminade i Raie Da Costa. Nagrane w grudniu 2025 w St Silas the Martyr w Kentish Town, producent Andrew Keener, realizacja Oscar Torres.
klasyka, pieśń (Włochy–Niemcy) — baryton André Schuen i pianista Daniel Heide w Lieder eines fahrenden Gesellen, Rückert-Liedern, Kindertotenlieder i Urlicht; nagrane w Markus-Sittikus-Saal w Hohenems (miejsce Schubertiady) jako owoc ponad dekady wspólnego wykonywania Mahlera w recitalach. CD i streaming, także w Dolby Atmos; Schuen napisał osobisty tekst do książeczki.
klasyka, sopranista (Brazylia) — recital z Orchestre et Choeur de L'Opéra de Rouen pod Pierre'em Dumoussaudem; data 09.10 z zestawienia Classical Music Daily. Programu źródło nie wylicza.
klasyka, lutnia (Wielka Brytania) — solowy album lutnisty, numer katalogowy DCD34344; data 09.10 z zestawienia Classical Music Daily.
klasyka, kwartet smyczkowy na instrumentach historycznych (zespół międzynarodowy) — kolejna odsłona beethovenowskiego cyklu kwartetu: op. 59 nr 3, op. 95 i Wielka fuga op. 133. Premierę 09.10 podaje kalendarz AOTY, wytwórni nie.
crust / d-beat punk (Szwecja) — 12. album po ponad 30 latach działania (pierwsze trzy płyty ukazały się pod nazwą Wolfpack); do składu wrócił perkusista David „Dadde” Stark. Po raz pierwszy od dekady zespół nie produkuje się sam: nagrania w Necromorbus Studio (dawny kościół baptystyczny) z Lawrence’em Mackrorym, 12 utworów, m.in. „When Dogs Cry” i „Cold War Bootlicker”.
garage punk / psychodeliczny rock (USA, Kalifornia) — 9 utworów powstałych po pożarze Eaton Fire w Kalifornii; ostatnia płyta z udziałem klawiszowca Gregga Foremana, który zmarł po jej nagraniu. Ponad 20 gościnnych wokalistów i chór dziecięcy, wśród nich Seth Bogart i Gretchen Parlato.
art-punk / post-punk (USA, Nowy Jork) — czwarty album po Endless Scroll (2018), Broken Equipment (2022) i Our Brand Could Be Yr Life (2024); 12 utworów, wśród nich cover „Slow Train” Boba Dylana oraz „Weather Me”, „Pile Driver” i „Backbeaten”.
post-punk (Holandia, Rotterdam) — kolejny album po debiucie The First Exit; premierę 09.10 podaje kalendarz AOTY, wytwórni i liczby utworów źródła nie potwierdzają.
spoken word punk / industrial (Irlandia, Dublin) — trzecia płyta irlandzkiego solisty; data 09.10 z kalendarza premier AOTY, wytwórni źródło nie podaje.
Premiera 2026 — z MusicBrainz.
Premiera 2026 — z MusicBrainz.
pop (Australia) — czwarty album studyjny, zapowiedziany 13.08; tytułowy singiel (14.08) artysta nazywa listem miłosnym do niezwykłych kobiet. Wydanie na CD, LP i cyfrowo; liczby utworów i producentów źródła nie podają.
alt-pop / funk-pop (USA) — 11 utworów; single Twiggy (31.07), Bottle (20.08) i I Won’t Cry, gościnnie John Mayer w Moon So High. Wolf nazywa płytę „bardzo oczyszczającym” nagraniem.
synth-pop (UK) — album koncepcyjny o życiu, śmierci i dorobku Alana Turinga, powstały z udziałem jego biografa Andrew Hodgesa; nawiązuje do utworu o tym samym tytule, prapremierowo wykonanego na BBC Proms w 2013 r. Singiel A Top Secret Washing Machine (18.09, tylko w mediach społecznościowych i na YouTube) jest wymierzony w Putina; przedpremierowa audycja w BBC Radio 6 Music i Radio 3 — 4.10.
boom bap / lo-fi rap (USA, Oakland) — nowy album Silasa Wilsona, rapera i producenta znanego z pracy przy EP Earla Sweatshirta Feet of Clay (2019); wcześniej Try Again (2020, Pitchfork 7.0), RESET! (2023) i While the Iron Is Hot (2025). Liczby utworów, gości i wytwórni źródła nie podają.
rap / pop-rap (USA, Miami) — nowy album Pitbulla, zapowiedziany na oficjalnej stronie artysty z kampanią przedpremierową Sony Music Fans; poprzedni album studyjny to Trackhouse (2023), a ostatnie single to m.in. Damn I Love Miami z Lil Jonem. Liczby utworów, gości i wytwórni źródła nie podają.
rap (USA, Atlanta) — solowy album Johnny’ego Venusa, czyli Olu z duetu EARTHGANG; termin 9.10 podaje kalendarz Consequence. Poza datą i tytułem źródła nie ujawniają szczegółów (liczba utworów, goście, wytwórnia).
rap (USA, Houston) — nowy album rapera z Alief; premierę 09.10 podaje kalendarz AOTY, gości, liczby utworów ani wytwórni źródła nie podają.
abstrakcyjny rap (USA, Los Angeles) — kolejna płyta rapera i pisarza; data 09.10 z kalendarza premier AOTY, wytwórni źródło nie podaje.
Premiera 2026-10-09 — z MusicBrainz.
folk, szwedzka muzyka ludowa (Szwecja) — 11 utworów, następca Henry St. (2023); po powrocie do Dalarny Kristian Matsson czerpie ze szwedzkich polsk i tradycji ludowej zamiast z amerykańskiego folku. Nagrywał głównie w domowym studiu, przepuszczając ścieżki przez wysłużone magnetofony szpulowe; Sofia HK (wokal), Björn Sima (perkusja), Martin Hederos (skrzypce, fortepian), aranże dęte CJ Camerieri. Single: Colors (maj) i Deliver Me from Trying.
americana / country-folk (USA) — trzeci album po Valley of Heart's Delight (2023), 10 utworów nagranych w Lockhart w Teksasie, produkcja Bruce Robison. Płyta łączy własne kompozycje z coverami, a tytułowy utwór napisała Christy Hays; Cilker nazywa ją koncept-albumem: zrobiło mi się bardzo smutno i pojechałam do Teksasu
.
country-folk / americana (USA) — 12 utworów, produkcja Shooter Jennings, debiut artystki w New West i następca Time Ain't Accidental (2023). Singiel prowadzący Goodbye To All That inspirowany jest esejem Joan Didion o opuszczaniu Nowego Jorku.
roots / folk ze skrzypcami (USA, Boston) — nowa płyta skrzypaczki i wokalistki; Saving Country Music wpisuje ją w premiery 09.10 w kategorii roots, wytwórni nie podaje.
rock-americana / singer-songwriter (USA) — następca Evolution (2024), tylko 7 utworów (m.in. Freight Train, Flat Earth, Heaven Help Us), a Jeff Trott współautorem wszystkich piosenek. Singiel Freedom Bus nagrała z Jesse Wellesem; zapowiedź mówi o powrocie do rockowo-americanowej estetyki z lat 90.
folk-country, archiwalia (USA) — 10 utworów z sesji i demówek z czasów Lost Dogs & Mixed Blessings (1995), na 30-lecie tamtej płyty i tuż przed 80. urodzinami Prine’a (10.10). Pięć niepublikowanych kompozycji, wersje alternatywne i solowe akustyczne (Lake Marie, Humidity Built the Snowman, Ain’t Hurtin Nobody) oraz cover Johnny’ego Hortona All for the Love of a Girl; singiel World Without Love.
alt-country / roots (USA) — album pośmiertny, 10 utworów nagranych jesienią 2025 tuż przed śmiercią artysty; produkcja i inżynieria Joe Bisirri, koprodukcja Robbie Crowell. Singiel Solid Country Gold współnapisał Jack Ingram, a (I Got That) Déjà Vu Billy Joe Shaver; zdekonstruowany country z nowoorleańskimi dętymi i bagnistym groove’em.
alt-country / gothic country (Australia) — kolejna płyta australijskiej autorki; premierę 09.10 potwierdzają kalendarze AOTY i Saving Country Music, wytwórni nie podają.
