Wczytuję dane…
MusicBrainz i Wikipedia — czasem chwilę to trwa.
Best of 2025
Numer 1 · Jazz
Mary Halvorson
Sekstet Amaryllis poszerzony o Wilkinsa i Settlesa: pokręcone, liryczne, elektronicznie podbarwione kompozycje — zwycięzca największej ankiety krytyków.
OcenyFrancis Davis Poll #1 (90.5 pkt, 53 głosy); Slate #1; Guardian #2; Jazzwise #8; AOTY 80
Inspirowany konstelacjami tentet wibrafonistki łączy jazz, współczesną kameralistykę i latynoski rytm — niemal remis o #1.
OcenyDavis Poll #2 (89.6); AAJ #1 (9 wskazań); PopMatters #2; AOTY 85
Intymne, kłujące improwizacje-kompozycje duetu fortepian/gitara, które Jazzwise uznał za album roku.
OcenyJazzwise Critics’ Poll #1; Davis #12; Slate #2
Bezakordowe trio basistki z Akinmusirem i Soreyem — od czułej liryki do wulkanicznego free-bopu; najbardziej chwalone trio roku.
OcenyDavis #4; Guardian #5; PopMatters #5; AOTY 87
Trębacz z Kokayi, Samem Harrisem, Chiquitamagic i Mivos Quartet: słowo mówione, kwartet smyczkowy i elektronika w ciężką, kinową suitę.
OcenyDavis #3 (71); Bandcamp Daily #3; Chinen #8
Kontemplacyjne solowe medytacje weteranki AACM na fortepian i Hammonda B3, zakorzenione w gospel i bluesie.
OcenyDavis #5; Bandcamp Daily #1; Slate #6
Pierwszy album od 17 lat rytmicznie zawiłego tria fortepian/alt/bębny — gęste, zazębiające się kompozycje; jazzowy album roku PopMatters.
OcenyDavis #7; PopMatters #1; Bandcamp #12
Trio Lehmana z Markiem Turnerem przerabia na żywo kompozycje Braxtona z zaciekłą klarownością.
OcenyDavis #6; PopMatters #11
Reinterpretacja całego klasyka Keitha Jarretta z 1974, zagrana z muskularnym swingiem — mainstreamowy faworyt piszących w AAJ.
OcenyAAJ #2 (9 wskazań); Davis #11
Cline z Laubrock, Lightcapem i Raineyem w poszukującym, fakturowym kwartecie gitara-saksofon. Blisko: James Brandon Lewis „Abstraction Is Deliverance”.
OcenyDavis #10; AAJ 6 wskazań; PopMatters #17; AOTY 79
Numer 1 · Black metal
Deafheaven
Powrót pionierów blackgaze’u do skrzeczącego black metalu ze shoegaze’em i post-rockiem — najczęściej listowana i najwyżej oceniana przez słuchaczy płyta metalowa 2025.
OcenyAMG 4.5; AOTY 83 / 84 (7,7 tys. ocen); Sputnik 4.27 (#2 roku); Metal Injection #1; Stereogum #2; Decibel #9
Szósty album wzbierającego, emocjonalnie nasyconego niemieckiego post-blacku.
OcenyAOTY 85 / 77; Sputnik 4.19 (#3 roku); Metal Injection #4; Treble #4; Metal Storm black #2
Numer 1 · Inne metal / ciężkie brzmienia
Messa
Hymniczny doom nasączony post-punkiem, bluesem i gitarami lat 80. wokół głosu Sary Bianchin — najbliżej uniwersalnego metalowego albumu roku 2025.
OcenyAMG 4.0 (#2 zbiorczo); AOTY 84 / 78; Decibel #2; Stereogum #1; Treble #1; Metal Injection #5; Metal Storm doom #1
Późna synteza każdej epoki Paradise Lost w jedną spójną płytę gothic-doomu.
OcenyAMG 3.5/4.0; AOTY 79 / 75; Decibel #3; Metal Injection #2; Last Rites #8
Hipnotyczny, blastujący amerykański black przetkany nagraniami terenowymi i świetlistą melodią; mimo grudniowej premiery na pięciu listach.
OcenySputnik 4.09 (#5 roku); Stereogum #3; Treble #8; AMG #13 zbiorczo
Najambitniejsza płyta M.: thrashowe riffy i gotycko-nowofalowe syntezatory na surowym blacku; dzieli AMG, ale top 10 Decibel i Stereogum.
OcenyAMG 3.0; Decibel #10; Stereogum #4; Metal Injection #25
Epicki fiński viking black spod znaku Bathory/Immortal z chórami i heroicznymi prowadzeniami — obecny i na listach magazynów, i u redakcji AMG.
OcenyAMG 4.0 (#7 zbiorczo); AOTY 82 / 76; Decibel #30; Metal Injection #24; Metal Hammer #21
Rdzenny black metal Sgah’gahsowáha w najbardziej epickiej i intymnej formie; pięć list.
OcenyAMG 4.0; AOTY 88 / 77 (#1 krytyków w blacku); Decibel #20; Metal Hammer #20
„Ekstatyczny black metal” z LA: blastujące tremolo obok country-owych czystych piosenek i promiennego katharsis.
OcenyAOTY 86 / 78; Decibel #32; Treble #6; Metal Hammer #27
Melodyjny, post-metalowo podbarwiony kosmiczny black rewidujący trzy dekady projektu.
OcenyAMG 4.0; AOTY 81 / 75; Sputnik 3.97; Decibel #25
Teatralny, folkowo cieniowany black Gaahla z jego najbardziej zróżnicowanym wokalem.
OcenyAMG 3.5; AOTY 80; Metal Injection #13; Metal Hammer #33
Triumfalny, galopujący okultystyczny metal z kręgu Chthe’ilist/Atramentus z solówkami basu zamiast gitary; hybryda. Blisko: Wode, One of Nine.
OcenyAOTY użytk. 77; Last Rites #22; Treble #24
Pierwszy album kultowego sludge’u z Arkansas od 14 lat: rozlewny południowy psychodeliczny doom z dwoma wokalami.
OcenyAOTY 87 / 73; Decibel #5; Stereogum #5; Treble #13
Pierwsza płyta legend od 32 lat: kanciasty progresywny thrash z nowoczesnymi fakturami; sześć list.
OcenyAMG 3.5; AOTY użytk. 79 (#1 thrash); Sputnik 3.98; Decibel #23; Last Rites #13
Weterani Bay Area dodają czarne i melodyjne barwy — najbardziej poszukująca późna płyta; listy szczodrsze niż oceny.
OcenyAMG 3.0; AOTY użytk. 75; Decibel #28; Stereogum #9
Teatralny brooklyński fantasy-doom z sabbathowskimi riffami i hookami lat 70.; faworyt magazynów przy umiarkowanych ocenach.
OcenyAMG 3.0; AOTY 75 / 73; Decibel #19; Metal Hammer #3
68 minut otchłannego, dysonansowego sludge-doomu z Denver — najmroczniejsza rzecz tria.
OcenyAOTY użytk. 77; AMG #11 zbiorczo; Metal Injection #23; Treble #19
Retro prog-heavy Kyle’a McNeilla z bujnymi harmoniami wokalnymi, prowadzeniami à la Wishbone Ash i folkowym ciepłem.
OcenyAMG top 10 #3; Last Rites #2
Warszawskie trio: pomysłowy, funkujący techniczny thrash przepuszczający Testament/Megadeth przez progresywne pisanie.
OcenyDecibel #21; Last Rites #4; AMG TYMHM
Powrót po dekadzie klasycznego heavy z Olympii z galopem NWOBHM i soulowym wokalem Christine Davis. Blisko: Igorrr, Sumac & Moor Mother, Tower.
OcenyStereogum #7; Bandcamp Daily